Weblog
Lilian Marijnissen

Dochters laten zich in hun beroepskeuze vaak leiden door hun moeder, maar Lilian Marijnissen, Anna Woltz en Rixt Leddy treden juist in de voetsporen van hun vader. Libelle praat met deze vaders en dochters over hun band, overeenkomsten en de verschillen. (Libelle)

Het was de eerste keer dat we samen een interview deden over dit thema. Wel erg leuk! Deze week staat het hele verhaal in de Libelle. Hieronder kun je het ook lezen!

Zo vader, zo dochter
Deze vrouwen treden in hun vaders voetsporen

Dochters laten zich in hun beroepskeuze vaak leiden door hun moeder, terwijl jongens sneller hun vader volgen. Lilian Marijnissen, Anna Woltz en Rixt Leddy vormen een uitzondering op deze regel. Zij traden in de voetsporen van hun vader. Samen met hun vaders, praten ze over de sterke band tussen vaders en dochters, de overeenkomsten en de verschillen.

“Lilian moet haar eigen stijl ontwikkelen, haar hoofd nog stoten”
SP’er Jan Marijnissen en dochter Lilian adviseren elkaar, maar niet over politiek

Buiten in de tuin van de woning in Oss zitten Jan Marijnissen (53) en zijn dochter Lilian (21). Jan is sinds jaar en dag boegbeeld van de SP, degene die de partij groot heeft gemaakt en in Nederland en nog heel veel dingen beter wil hebben. Dochter Lilian zit in het derde jaar van haar studie politicologie en is sinds vier jaar gemeenteraadlid voor SP in Oss. Vader en dochter zijn beiden een klein beetje nerveus voor het interview. Lilian: “Het is de eerste keer dat we zoiets samen doen.”

Hoezo jullie eerste keer?
Lilian: “Nou, omdat ik net als pap in de politiek zit en ik wil voorkomen dat mensen me alleen maar zullen zien als “de dochter van”. Ik wil absoluut niet mijn vader als kruiwagen gebruiken. En dat beeld krijg je natuurlijk snel als je samen meedoet aan televisieprogramma’s of interviews geeft. Dan is het “daar heb je de Marijnissen-family weer”. Maar nu voel ik minder bewijsdrang. Mijn eerste termijn in de gemeenteraad heb ik achter de rug en ik ben herkozen. Ik heb meer rust. Kijk, ik zal altijd wel een beetje “de dochter van” blijven, maar daar heb ik me wel bij neergelegd.”
Jan: “Ik hoor steeds vaker, “je bent toch de vader van?” haha. Ik stond absoluut niet te juichen hoor toen ze ook de politiek in ging. Het politieke pad dat ik heb afgelegd, heeft heel veel heuvels en dalen gekend. Dat zag ik dus niet zo voor me voor haar. Mijn tweede “moet dat nou?”, was omdat ik als “vader van” dan een hoop uit te leggen zou hebben. Je wilt niet dat ze de politiek ingaat vanwege mij, haar vader. Daar is het allemaal net iets te belangrijk voor. Maar we hebben samen een mooie oplossing bedacht. We zouden zo min mogelijk samen doen om iedere verstrengeling te voorkomen.”
Lilian: “Het was niet echt een bewuste keuze om de politiek in te gaan. Ik deed wat voor de jongerenraad van de SP en stond op een onverkiesbare plaats op de verkiezingslijst. Maar ik kreeg onverwacht heel veel voorkeursstemmen.”
Jan: “Ook ik ben er ingerold. Ik heb nooit bedacht: ik ga in de Tweede Kamer zitten. Weet je, ik ben een product van de jaren zestig. Er werd toen veel over verandering gesproken, de wereld werd kleiner en ik wilde mijn bijdrage leveren. Dat ben ik altijd blijven doen. Er moeten nog zo veel dingen beter in dit land.”
Lilian: “Wat is mooier dan je mening te vertegenwoordigen in een omgeving waar de beslissingen worden genomen? Als je in de politiek zit, word je uitgedaagd mee te denken, je moet de feiten kennen, je argumenten op een rijtje hebben. Iedere keer weer dwingt je dat tot goed nadenken.”

Wat leren jullie van elkaar?
Jan: “Zij is veel moderner dan ik. Ze is nog zo onbevangen. Dat vind ik mooi aan haar. Ze weet precies wat speelt onder jongeren. Zij is een van mijn adviseurs. Zij meer van mij dan ik van haar hoor!”
Lilian: “Tja, twee weken geleden heb ik hem nog uitgelegd wat MSN’en is. En op zijn kleding let ik wel.”
Jan: “Dan zegt ze: ‘dit kan echt niet meer hoor’”.
Lilian: “Ik stel weinig politiek inhoudelijke vragen, omdat ik heel bewust mijn eigen gang wil gaan. Wel vraag ik m’n vader advies over praktische dingen. Over mijn weblog bijvoorbeeld. Pap is een ervaren weblogger, dus dat is handig. En ik leen wel eens een boek van hem, hij heeft er zo veel, dat is natuurlijk lekker makkelijk.”
Jan: “Of je vraagt me iets als je een scriptie schrijft. Maar verder: Ik ben nog nooit naar een raadsvergadering gegaan om naar haar te luisteren. Nee, dat vind ik niet verstandig. Ik bemoei me trouwens ook niet meer met de Osse politiek. In NOVA heb ik haar eens een debat zien voeren. Nou, dat deed ze erg goed, vond ik. Maar verder is Lilian nog in een heel ander stadium dan ik. Ze moet haar eigen stijl ontwikkelen, dingen ontdekken, haar hoofd nog stoten.
Ik heb haar wel een paar dingen verteld toen ze als broekie de gemeenteraad inging. Altijd aan alles twijfelen, je aanpak en strategie iedere keer opnieuw uitvinden, bereid zijn om heel hard te werken bijvoorbeeld. Ik vind dat politici te vaak de neiging hebben om lui en zelfvoldaan te worden. En als je dat bemerkt, dan moet je snel weg uit de politiek. Ik dacht trouwens dat ze het bij een periode in de gemeenteraad zou laten, maar bij afgelopen verkiezingen bleek ze op nummer 2 van de lijst te staan. Dat is helemaal buiten mij om gebeurd, daar wist ik niets van. Haha, ik houd me dus uitdrukkelijk op de vlakte.”

Maar er worden vast wel heftige discussie gevoerd aan de keukentafel in Oss?
Jan: “We zijn het niet altijd eens met elkaar, maar dan denk ik vaak: ach, nieuwe generatie. Lilian is meer van de eigen verantwoordelijkheid dan ik. Op zich houd ik daar wel van en ik snap wel dat ze zo denkt, maar het is niet voor iedereen weggelegd. Het ligt vaak toch net iets ingewikkelder. Waarom doen mensen de dingen die ze eigenlijk niet moeten doen? Of die ze achteraf beter niet hadden kunnen doen? Dat kun je niet afschuiven met ‘eigen schuld, dikke bult.’
Lilian: Ja, daar hebben we het wel eens over. Maar dan zegt-ie dat ik er nog wel achterkom en is de discussie eigenlijk wel afgelopen. Meestal nemen we net als ieder ander gezin aan de keukentafel gewoon de dag door.”

Hoe is het om een bekende vader te hebben?
Lilian: “Ik was negen toen mijn vader in de Kamer kwam. Ik vond het eigenlijk heel gewoon, het was nu eenmaal zo.”
Jan: “Maar je werd natuurlijk wel op mij aangesproken door allerlei mensen.”
Lilian: “Ja, dat gebeurde wel, maar ik heb het geluk dat de meesten je sympathiek vinden, ook als ze het oneens met je zijn. Ik heb eigenlijk nooit iets negatiefs over je gehoord en dat scheelt natuurlijk.”

Lijken jullie op elkaar?
Lilian: “We hebben wel dezelfde trekjes. We zeggen wat we vinden bijvoorbeeld, ook al komt dat niet altijd even goed uit.”
Jan: “Soms is het beter om even te wachten op een goed moment en te denken: dat kan morgen ook wel.”
Lilian: “Maar ik houd niet van meepraten, jij toch ook niet?”
Jan: “Klopt, maar ik besefte ook pas op mijn vijftigste dat het soms beter is om even te wachten voor ik een opmerking maak.”
Lilian: “We houden allebei van eerlijkheid. En niet van dom lullen.”
Jan: “Ja, het moet wel ergens over gaan. Daarom komen we soms een beetje kortaf op anderen over. Ik heb weinig vijanden, persoonlijk of politiek gezien. Ik ben niet rancuneus. Lilian heeft ook aanleg om zuiver en hard te zijn en geen dubbele agenda’s te voeren.”

Zijn jullie als vader en dochter een beetje trots op elkaar?
Jan: “Ik ben niet trots in de zin dat ze ook in de politiek zit of in de krant staat. Het gaat mij erom wi­e ze is. Ik vind het heel mooi als mensen me vertellen dat ze haar waarderen om haar persoonlijkheid. En dat ze niet pronkt met andermans veren, daar houd ik wel van en dat vind ik een goede eigenschap.”
Lilian: “Hij heeft toch wel aardig wat bereikt: hij is fractievoorzitter van de snelst groeiende partij van Nederland, dan doe je het wel goed natuurlijk. Hij spreekt heel veel mensen aan, niet een bepaalde groep en dat vind ik erg knap. Mijn vader kan goed mensen inspireren en vertrouwen van hen krijgen. Hij staat echt ergens voor en heeft goede ideeën over hoe het anders zou kunnen. Tja, die eigenschappen hoop ik wel van hem te hebben meegekregen.”

Paspoort
Jan & Lilian Marijnissen
Jan werd geboren op 8 oktober 1952 in Oss. Na verschillende baantjes in een ijsfabriek en een worstfabriek heeft hij jarenlang gewerkt als lasser. Zijn politieke loopbaan begon rond zijn zeventiende toen hij zich al fanatiek inzette voor de SP. In 1975, Jan was toen 23, kwam hij als jongste gemeenteraadslid van Nederland in de gemeenteraad van Oss. In 1989 werd hij lijsttrekker van de SP. Sinds 1994 is hij fractievoorzitter van deze partij. In zijn vrije tijd verdiept Jan zich graag in geschiedenis en filosofie.

Dochter Lilian werd op 11 juli 1985 geboren. Ze volgde het gymnasium en studeert nu politicologie aan de Radbaud Universiteit in Nijmegen. Sinds 2003 zit Lilian voor de SP in de gemeenteraad. Ze was met haar achttien jaar het jongste gemeenteraadslid in Nederland, net als haar vader eens was. Bijzonder: Lilian stopt straks een jaar met haar studie om werkervaring op te doen. “Het maakt niet uit wat, ik denk dat het goed is om niet altijd met mijn neus in de boeken te zitten.”